05
اسفندPersian Moons Name
1400
48 بازدید

Manhatan

منهتن داستان  نیویورک 1979 است.

 نیویورکی با ظاهری زیبا اما در باطن خشک و بیروح.

فیلم روایت گر داستان های احساسی و عاشقانه است که در فضا های مختلف این احساسات جاری میشوند

گاه دورغین و گاه حقیقی !

وودی آلن  بوسیله  طراحی صحنه  و قرار دادن نور  در مکان های  مناسب توانسته موضوع مورد نظر خود را منتقل کند .

 با این که فیلم سیاه سفید است اما  به واسطه حس فضا و دیالوگ های جاری شما میتوانید رنگ آنرا حس کنید.

یکی از هوشنمدانه ترین اقدامات صورت گرفته در این فیلم بازی با  نور و سایه است، با سایه فضا ها از هم جدا و با نور به هم وصل میشوند و بنوعی این اتصال  فضا ، سبب ایجاد حس جدید در ببینده میشود و رنگ جدیدی به فیلم میدهد .

الماان های شهری در این فیلم به شکل هوشمندانه ای قرار گرفتند . هربار وودی آلن (آیزک)  در مسیر اشتباهی قرار دارد و کار اشتباهی میکند ،  چراغ راهنمایی  don’t walk را نمایش میدهد و  هر بار در مسیر درستی قرار دارد تابلو walk را نشان میدهد .

نکته ای در پس فیلم در جریان است . چه عاملی سبب شده روابط افراد تا این حد سست شود ؟

چه عاملی زندگی مردم را تا این حد کسالت بار کرده؟

پاسخ در پس فیلم درجریان است . معماری .

فضا هایی که افراد در آن راه میروند فضای محدودیست  و حقوق ماشین به انسان ارجحیت دارد  .

اگر این فیلم را با فیلم های رمانتیکی که در پاریس ساخته شده اند مقایسه کنیم متوجه آن میشویم در آن فیلم ها افراد در شهر جاری اند و ماشین اولویتی پایین تری دارد .

پس در اینجا میتوان به نوعی تاثیر طراحی شهری را بر زندگی مردم دید .

شهر از عناصر بسیاری تشکیل شده ، هر کدام از این عناصر به صورت مستقیم و غیر مستقیم بر زندگی افراد تاثیر دارد  .

مهم ترین عنصر شهر پس از مردم آن ساختمان های آن است . ساختمان های مرتفع نیویورک چنان با غرور برپا گشته اند که انسان خود را تحت سلطه آنان میداند و احساس رهایی و آزادی  از او صلب میگردد .

بنابراین مشکلات اجتماعی فراوانی به واسطه احساسات منفی  ای که معماری غلط در شهر به وجود آورده شکل میگیرد .

manhatanmanhatanmanhatanmanhatanmanhatanmanhatanmanhatanmanhatanmanhatanmanhatanmanhatan