05
مردادPersian Moons Name
1400
71 بازدید

معرفی آنتونی گائودی

آنتونی گائودی از معماران برجسته اسپانیا،با استفاده از ایده‌های کاملا رنگی و پر از جنب‎‌وجوش و هیاهو توانست سبک معماری مخصوص به خود را در سال 1885 میلادی به ثبت برساند که این ساختمان محسورکننده هم جلوه‌ای ویژه از همین سبک معماری را دارد.

معرفی آنتونی گائودی

آنتونی گائودی در ۲۵ ژوئن ۱۸۵۲ متولد شد و در همان سال‌های جوانی به سراغ معماری رفت. او مدرسه‌ی معماری بارسلونا،

شهری که بیشتر آثار بزرگ وی به آن تعلق دارد، را برگزید آثار آنتونی گائودی بازتابی از سبکی شخصی و متمایز است که غالب آنها واقع در شهر بارسلونا و متأثر از معماری طبیعت و مذهب بوده است.گائودی تحت تأثیر هنر نئوگوتیک و تکنیک های شرقی و بخشی از جنبش مدرنیستی آرت نئو بوده که در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم به اوج خود رسید. آثار وی فراتر از سبک مدرنیستی و سبک اورگانیک نامیده شده که از اشکال طبیعی الهام گرفته است. گائودی با حداکثر استفاده از آزادی عمل موجود در ترکیب بندی های سبک التقاطی به تغیر شکل هایی در ساختار فیزیکی بناها دست یافت. ساختمان های گائودی را از این لحاظ می توان پیش درآمد مضمون های اکسپرسیونیستی به شمار آورد. وی همچنین تفکیک های جدید در کاربرد مصالح شناسایی کرد.از آثار شاخص وی می توان به کلیسای ساگرادا فامیلیا، پارگ گوئل و خانه میلا (کازا میلا) اشاره کرد.

ابتدای زندگی آنتونی گائودی

آنتونی گائودی در همان سال‌های نوجوانی زندگی خود به معماری علاقه نشان داد.برای تحصیل در این رشته، در سال ۱۸۷۰، راهی مدرن‌ترین شهر آن روزهای اسپانیا یعنی بارسلونا شد. او که به خاطر انجام خدمت سربازی تحصیل را رها کرده بود، سرانجام در سال ۱۸۷۸ از مدرسه‌ی معماری بارسلونا فارغ‌التحصیل شد.

شروع حرفه کاری

آنتونی گائودی پس از فارغ‌التحصیلی، در ابتدا به سراغ هنر آبا و اجدادی‌اش به سبک ویکتوریا رفت.اما خیلی زود سبک خود را با به‌ کارگیری احجام هندسی توسعه داد و با کمک آجر، فولاد، کاشی‌های سرامیکی روشن و فلزکاری‌های گل‌دار یا خزنده به آنها روح بخشید.

 آنتونی گائودی در سال ۱۸۸۳ مسئول ساخت یک کلیسای جامع در شهر بارسلونا به نام ساگرادا فامیلیا شد.همه‌چیز، از طرح گرفته تا کار ساخت، قبل از آمدن آنتونی گائودی آغاز شده بود.اما او طراحی کلیسا را به‌طور کامل تغییر داد و سبک منحصر به‌فرد خود را در ساخت به کار گرفت.

المان‌هایی از جنس کاشی، نقطه‌ی مشترک در اکثر ساختمان‌های گائودی هستند.

آثار گائودی، به خاطر عشق و علاقه‌ی وی به کلیسا، کاملاً مختص به خود او هستند.به‌علاوه، ایمان راسخ گائودی به دین مسیحیت، با پیشرفت وی در کار هرلحظه عمیق‌تر می‌شد.به همین خاطر، در آثار گائودی اشارات فراوانی به موضوعات مذهبی شده است.همین امر سبب شد تا او در اواخر عمر خود، تمامی پروژه‌هایش را برای تمرکز بر ساخت کلیسای ساگرادا فامیلیا رها کند.

هنرمندی آنتونی گائودی

او اقدام به خلق سیستمی موسوم به «متعادل» کرد که می‌توانست بدون نیاز به مهاربندی داخلی و نگهدارنده‌های خارجی تعادل خود را حفظ کند.المان‌های کاربردی مهم در این نوع سیستم ستون‌هایی اریب برای اعمال نیروی قطری و سقف‌های سفالی سبک‌ وزن بودند.آنتونی گائودی از سیستم متعادل خود در ساخت دو آپارتمان کازا باتیو و کازا میلا استفاده کرد. هر دو پروژه ویژگی‌های منحصر به‌فرد سبک گائودی را به نمایش می‌گذارند.

اشتیاق آنتونی گائودی به رنگ

آنتونی گائودی به عنوان رهبر جنبش مدرنیسم و آرت نوو شناخته شده است و کارهای خارق العاده‌اش با استفاده از هنرهای تزیینی مانند شیشه‌های رنگی، سرامیک و آهن کاری با فرم‌های خاص شناخته و توصیف شده است. استفاده قابل توجه او از رنگ‌ها و آجر و سنگ در کارهای خود از جمله کازا وینسس، ال کاپریکو، کازا بالیو ، پارک گوئل، ساگرادا فامیلیا و دیگر شاهکارهای غیرقابل شمارش مشهود است.

اثر نهایی و مرگ

آنتونی گائودی پس از سال ۱۹۱۰ تقریباً تمامی پروژه‌های خود را با هدف تمرکز ویژه بر کلیسای ساگرادا فامیلیا رها کرد.در حالی که آنتونی گائودی از روش‌های تعادلی خود در ساخت کلیسا استفاده می‌کرد، می‌شد سبک‌هایی از معماری گوتیکِ مخصوص کلیسا و همچنین هنر مدرن را در آن دید.آنتونی گائودی درون این کلیسا را به شکل یک صلیب طراحی کرد و برای نمای بیرونی آن از المان‌های موجود در انجیل و صحنه‌های تولد مسیح الهام گرفت.مناره‌های مخروطی ساگرادا فامیلیا نمادی از حواریون مسیح، مریم مقدس، چهار کاتب انجیل و خود مسیح (بزرگ‌ترین مناره) است.

آنتونی گائودی تا زمان مرگ در دهم ژوئن ۱۹۲۶، همچنان در حال کار بر روی پروژه‌ی ساگرادا فامیلیا بود.او در یکی از روزها که مشغول پیاده‌روی بود با یک تراموا برخورد کرد و تا روز بعد که توسط کشیش کلیسای ساگرادا فامیلیا شناخته شد، مورد مداوای پزشکی قرار نگرفت.در آن زمان، جراحات وی عمیق‌تر شده بود.آنتونی گائودی سرانجام پنج روز بعد از تصادف درگذشت.گائودی در سرداب کلیسای ساگرادا فامیلیا به خاک سپرده شد.در زمان مرگ آنتونی گائودی تنها یک مناره از چهار مناره‌ی کلیسا ساخته شده بود.قرار است تا کار ساخت کلیسا در سال ۲۰۲۶، به مناسبت صدمین سال درگذشت وی، به پایان برسد.

آثار

از آثار برجسته وی می توان به کلیسای جامع ساگرادا فامیلیا، کاسا باتیو، کاسا میلا،  کاسا ویسنس،  لا پدررا، پارک گوئل اشاره کرد.

کلیسای ساگرادا فامیلیا

کلیسای ساگرادا فامیلیا بزرگترین و شگفت‌انگیز ترین کلیسای جهان است که در ایالت کاتالان در شهر بارسلونا واقع شده که توسط گائودی طراحی شده است.

آنتونی گائودی از سال 1883 کار خود را بر روی این طرح آغاز کرده و 15 سال آخر عمر خود را صرف تلاش برای این اثر بی نظیر کرده است.

طرح فعلی بر اساس نسخه بازسازی شده از نقشه مفقود شده آن است و از ایده‌های مدرن امروزی نیز بهره برده است.

از سال 1940 است که معماران مطرحی همچون فرانسیز کوئینتانا، ایزیدر پیوگ بئودا، لوئیز بنتی گری و فرانسیز کاردونر مسئولیت کار را بر عهده گرفتند. هر کدام از معماران بخشی از کار را بر عهده گرفته و آن را به پیش بردند.

تمام بخش‌های ساگرادا فامیلیا، همانگونه که خواسته و آرزوی گائودی بود، لبریز از سمبل‌های مسحیت است.آخرین شاهکار از جایگاه مقدس عالم مسحیت برجسته‌ترین جنبه این اثر نمای دوکی مانند برج است.در مجموع این بنا دارای 18 برج بلند است که هر کدام از آنها به ترتیب بلندی آن بیانگر و نماینده دوازده یار حضرت مسیح، چهار کاتب انجیل و مریم مقدس است و بلندترین آن از آن حضرت مسیح می‌باشد.

نماها‌ی سر در بنا:

کلیسا دارای سه سردر بزرگ خواهد بود:

سردر ولادت مسیح در شرق، سردر عظمت و شکوه در جنوب و سردر عشق و ایمان به حضرت در غرب.

سردر ولادت قبل از توقف کار در سال 1935 ساخته شد و در بر دارنده ایده اصلی آنتونی گائودی است.

سردر عشق و ایمان سرشار از کم لطفی است. این سردر مشخصه‌هایی از باریکی بسیار و نازیبایی را یدک می‌کشد.این بخش بحث برانگیز کاری از جزف ماریا سابیراچ می‌باشد.

داخل بنا:

گنبد سالن اصلی به 45 متر می‌رسد درحالیکه گنبد سالن کنار آن 30 متر است.

سالن جانبی سه راهرو دارد.

سالن میانی دارای چهار ستون مرکزی ساخته شده از سنگ آذرین و به شکل هذلولی است که خود توسط 12 بنای هذلولی دیگر که دو حلقه را شکل می‌دهند محاصره شده است.

گنبد سالن اصلی حدود 60 متر و محراب کلیسا که دارای گنبدی به شکل هندسی هذلولی است معادل 75 متر است.

آنتونی گائودی در نظر داشت تا بازدیدکنندگان هنگام ورود بتوانند طاق گنبد سالن اصلی و سالن میانی و محراب را ببینند.

ستون‌های داخلی این بنا طرح بی‌نظیری از گائودی می‌باشد.

سمبل‌ها:

در دکوراسیون این بنا زمینه‌هایی که حاوی دعاها و نیایش‌ها می‌باشد به کار رفته است.

بطور مثال برج‌ها با کلماتی مانند “Hosanna” ،” Excelsis” و ” Sanctus ” تزیین شده‌اند.

سردر عشق و ایمان مزین به کلماتی از انجیل در زبان‌های متفاوتی است.

سردر عظمت و شکوه با کلماتی از “اپوستلز کرید” جلوه یافته است.

محل و جایگاه مقدس کلیسا با مفاهیم متنوعی از جمله تقدس، پرهیزگاری، معاصی، و مفاهیمی غیر دینی از جمله مناطقی از کره خاکی همراه شده است.

همانطور که پیش‌تر نیز اشاره شد این بنا در سال 2026، صدمین ساگرد فوت آنتونی گائودی، پایان خواهد یافت.

منبع : https://ostovarsazan.com/